Dlaczego to robimy
Dzielenie się wartościami materialnymi, duchowymi i owocami wiary z potrzebującymi to jeden z zasadniczych obowiązków chrześcijanina. Pan Jezus, wskazując Drogę do Nieba, troszczył się równocześnie o pierwsze potrzeby ludzkie. Pamiętamy chociażby o cudownym nakarmieniu ludzkich rzesz albo też to wzruszające zaproszenie, tuż po Zmartwychwstaniu, uczniów do posiłku „chodźcie i posilcie się” (J 21, 1-14). Kościół św. od zarania, głosząc Ewangelię, nie zapominał o doczesnych potrzebach wiernych (Dz. Ap., Listy Apostolskie). W swej historii zadbał o szkolnictwo (potrzeby duchowe i intelektualne), opiekę nad chorymi, wdowami, starcami i ubogimi. Dopiero państwa nowożytne, tj. po Rewolucji Francuskiej, odebrały Kościołowi prawo i możliwości (konfiskata majątku) do tej posługi. W ten sposób pozbawiano Kościół wpływu na społeczeństwo. Obowiązek dobroczynności użyto do walki z Kościołem, zaś same nie potrafiły – aż dotąd – tym obowiązkom sprostać. Klasyczną ilustracją tego smutnego prawa odczuliśmy w okresie tzw. władzy ludowej, kiedy obowiązywał 65 procentowy podatek charytatywny. Parafie pomagały potrzebującym w konspiracji. Dzięki Bogu, że to już historia. Ważne jest to, że Kościół, mimo różnorakich przeciwności, troski o potrzebujących nigdy nie zaniechał.
W naszej parafii
W naszej parafii Zespół Charytatywny działa od roku 1980, po jej erygowaniu. Przeniknięty jest duchem słów Pana Jezusa „… daliście mi jeść, pić, przyjęliście mnie, przyodzialiście mnie…coście uczynili jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnieście uczynili”(Mt 25, 31-46). Liczba członków Zespołu Charytatywnego waha się w granicach 14 – 20 osób. W ważnych przedsięwzięciach, np. półkolonie charytatywne dla dzieci z biedniejszych rodzi zaangażowani byli wolontariusze, a wśród nich młodzież z uprawnieniami wychowawców. Co roku Parafia wysyłała na taki kurs grupę młodzieży.
Parafia podzielona jest na rejony duszpasterskie. Opiekunowie mają obowiązek zgłaszać proboszczowi wiernych, którzy są w jakiejkolwiek potrzebie, nie tylko materialnej. Od roku 1987 z inicjatywy księdza proboszcza Franciszka Resiaka organizowane były letnie półkolonie i zimowiska. Zapraszane są dzieci z rodzin niepełnych, wielodzietnych i będących w potrzebie.
Do dnia dzisiejszego dofinansowywane są pobyty na koloniach, opłacane są obiady w szkołach, niektórym pobyt w przedszkolu. Organizujemy uroczystość św. Mikołaja, finansujemy paczki żywnościowe z okazji Świąt. Zdarzało się, że obdarowano ponad 100 rodzin. Także spoza parafii. W okresie przemian ustrojowych pojawiły się problemy bezrobocia i bezdomności a wraz z nimi nowe wyzwania w zakresie dobroczynności. Dlatego również dziś każdy bezdomny otrzymuje suchy prowiant. Cztery razy w roku zapraszamy bezdomnych do sali teatralnej na poczęstunek i rozmowę. Raz w roku organizujemy spotkanie z dziećmi niepełnosprawnymi. Nie zapominamy o chorych, których odwiedzamy i zapraszamy do kościoła i do sali teatralnej na śniadanie. W historii działalności Zespołu Charytatywnego zdarzało się, że niektórym potrzebującym płaciliśmy świadczenia za prąd a kilka rodzin ochroniliśmy przed eksmisją. Swego czasu załatwiliśmy rodzinie wielodzietnej mieszkanie. Nie sposób wyliczyć wszystkich akcji dobroczynnych. To oczywiste.